Μηχανισμός των Αντικυθήρων.

Στις 17 Μαΐου του 1902 ο αρχαιολόγος Βαλέριος Στάης, παρατηρεί ότι ένα θραύσμα από τα ευρήματα του ναυαγίου των Αντικυθήρων, φέρει έναν ενσωματωμένο οδοντωτό τροχό και εμφανείς επιγραφές με αστρονομικούς όρους. Λόγω της ημέρας λοιπόν θα σας γράψω για τον.

Παραμονές Πάσχα του 1900 Συμιακοί σφουγγαράδες αναγκάζονται λόγω κακοκαιρίας να αγκυροβολήσουν στα Αντικύθηρα. Μεγάλη Τρίτη ένας δύτης, ο Ηλίας Λυκοπάντης, καταδύεται, για να μαζέψει θαλασσινά για το νηστίσιμο γεύμα του καϊκιού. Αντί για όστρακα ανασύρει, προς μεγάλη έκπληξη του πληρώματος, από το βυθό, τον βραχίονα ενός μπρούτζινου αγάλματος.

Ανάσυρση
Συμιακοί σφουγγαράδες στο σημείο του ναυαγίου

Έτσι, ανακαλύπτεται το περίφημο «Ναυάγιο των Αντικυθήρων», ένα ρωμαϊκό πλοίο που είχε αποπλεύσει κάπου μεταξύ του 87πΧ. και 63 π.Χ., ενδεχομένως από το λιμάνι της Δήλου, με πιθανό προορισμό τη Ρώμη, μεταφέροντας πολύτιμα αγάλματα, κοσμήματα και σκεύη για κάποιους Ρωμαίους αριστοκράτες, το οποίο δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό του.

Ευρήματα_ναυαγίου
Ο Έφηβος των Αντικυθήρων και γυάλινα σκεύη ευρήματα του ναυαγίου

Η επιχείρηση ανάσυρσης ξεκινά το Νοέμβριο του 1900 και ολοκληρώνεται την άνοιξη του 1901. Τα ευρήματα μεταξύ των οποίων και ο περίφημος Έφηβος των Αντικυθήρων, μεταφέρονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Οκτώ μήνες μετά τη μεταφορά των ευρημάτων στην Αθήνα, ο Βαλέριος Στάης, αρχαιολόγος του μουσείου, εξετάζει ένα σκουριασμένο μεταλλικό αντικείμενο, υποτιθέμενο θραύσμα αγάλματος.

Θραύσμα1
Ένα απο τα μεγάλα θραύσματα του μηχανισμού

Προς μεγάλη του έκπληξη διαπιστώνει ότι το θραύσμα φέρει πληθώρα γραναζιών, αλλά και επιγραφές. Ανακαλύπτονται και αλλά ανάλογα θραύσματα. Το εύρημα κινεί αμέσως το ενδιαφέρον ερευνητών της εποχής. Οι πρώτοι μελετητές του υποθέτουν ότι πρόκειται για αστρολάβο ή πλανητάριο, ενώ ο Ι. Θεοφανίδης αξιωματικός του Ναυτικού κατασκευάζει μηχανικό ομοίωμα του ευρήματος, που θεωρεί «πλοογνώμονα».

Κατά την περίοδο 1953-1974, ο φυσικός Derek J. de Solla Price εξετάζει την εσωτερική δομή των θραυσμάτων με τη βοήθεια ραδιογραφιών του φυσικού Χ. Καράκαλου και με τη συνδρομή του επιγραφολόγου Γιώργου Σταμήρη, παρουσιάζει μία δεύτερη ανακατασκευή, καταλήγοντας ότι το αντικείμενο είναι ένας ημερολογιακός, μηχανικός υπολογιστής. Τα πορίσματά του υπήρξαν καθοριστικά για την μετέπειτα έρευνα.

De_Sola
Ο Derek J. de Solla Price

Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων είναι πράγματι ο αρχαιότερος αναλογικός υπολογιστής. Κατασκευάστηκε πριν από 2000 χρόνια, μεταξύ του 150 π.Χ. και του 100 π.Χ., ίσως στη Ρόδο, όπου την εποχή εκείνη άνθιζε η επιστήμη της Αστρονομίας και όπου έζησε ο μεγαλύτερος αστρονόμος της αρχαιότητας, Ίππαρχος και ο Στωικός φιλόσοφος και αστρονόμος, Ποσειδώνιος.

Χρησιμοποιούσε την τεχνική των οδοντωτών τροχών για να κάνει μια σειρά απο πολύπλοκους υπολογισμούς, που τελικά υπολόγιζαν τη θέση του Ηλίου και της Σελήνης, τις φάσεις της Σελήνης και όλες τις εκλείψεις της, έδινε την ημερομηνία, κατά πάσα πιθανότητα την ώρα και προσδιόριζε την ημερομηνία τέλεσης των αρχαίων στεφανιτών αγώνων (Ολυμπιακοί, Πύθια, Ίσθμια, Νέμεα και Νάϊα).

Λειτουργία_μηχανισμού
Ψηφιακή αναπαράσταση του πίσω μέρους του μηχανισμού και σχεδιάγραμμα των οδοντωτών τροχών

Ήταν συναρμολογημένος σε ένα ξύλινο κιβώτιο διαστάσεων 32 εκ. × 16 εκ. × 10 εκ. (περίπου όσο ένα σημερινό Laptop!). Τη μπροστινή και την πίσω επιφάνεια κάλυπταν μπρούτζινες πλάκες, με αστρονομικές κλίμακες και δείκτες και προστατευόταν από δύο ξύλινα εξωτερικά καλύμματα , στα οποία ήταν επικολλημένες ενεπίγραφες μπρούτζινες πλάκες που ήταν οι οδηγίες χρήσεις του οργάνου, στην ελληνική γλώσσα.

Users_manual
Αναπαράσταση των επιγραφών της εμπρόσθιας πλάκας του Μηχανισμού – Οδηγίες χρήσεως

Περιείχε τουλάχιστον 30 συνεργαζόμενους οδοντωτούς τροχούς (γρανάζια) περιστρεφόμενους γύρω από 10 άξονες και η πολυπλοκότητά του είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν όλων των συσκευών, που κατασκεύασε ο άνθρωπος κατά την επόμενη χιλιετία. Για την κατασκευή του πρέπει να συνεργάστηκαν ένας άριστος γνώστης της επιστήμης της Αστρονομίας και ένας ταλαντούχος τεχνίτης, με πολύ καλές γνώσεις Μαθηματικών.

Ο Μηχανισμός αποτελεί το μόνο αρχαίο εύρημα που φέρει κλίμακες με διαβαθμίσεις και ενδείξεις. Είχε 365 υποδιαιρέσεις, τα ονόματα των 12 μηνών στην Αιγυπτιακή γλώσσα με ελληνικούς χαρακτήρες, 360 υποδιαιρέσεις και τα ονόματα των 12 ζωδιακών αστερισμών, 35 τμήματα, που αντιστοιχούν στους 35 μήνες της περιόδου του Μέτωνα, 3 τμήματα, που αντιστοιχούν στους 3 μήνες της περιόδου Σάρος και εγχάρακτα σύμβολα στα σημεία των μηνών όπου συνέβαιναν εκλείψεις.

Διαβαθμίσεις

Από το 1990 και μετά, τα θραύσματα εξετάσθηκαν μακροσκοπικά, φωτογραφήθηκαν, ακτινογραφήθηκαν και υποβλήθηκαν σε γραμμική τομογραφία. Πρόσφατα εφαρμόσθηκαν στη σχετική έρευνα και οι τεχνικές της τρισδιάστατης επιφανειακής απεικόνισης και υπολογιστικής τομογραφίας. Αυτή η προσέγγιση είχε ως αποτέλεσμα την ανάγνωση περισσοτέρων επιγραφών και τη δημιουργία νέων προτάσεων για την ανακατασκευή του Μηχανισμού.

Μακροσκοπική_μελέτη1

Η μελέτη του συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, από την Ομάδα Μελέτης του Μηχανισμού των Αντικυθήρων , μια διαπανεπιστημιακή ομάδα από Άγγλους και Έλληνες ειδικούς των Πανεπιστημίων του Κάρντιφ, των Αθηνών, της Θεσσαλονίκης, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης, υποστηριζόμενη από τα πιο σύγχρονα μέσα ψηφιακής απεικόνισης.

Από τον μηχανισμό των Αντικυθήρων σώζονται 7 μεγάλα θραύσματα και 75 μικρότερα σπαράγματα, τα τρία μεγαλύτερα από τα οποία εκτίθενται, σε προθήκη στη συλλογή Χαλκών, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.

Εκτιθέμενα_θραύσματα
Τα θραύσματα το μηχανισμού που εκτίθενται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, είναι το πολυτιμότερο κατάλοιπο της αρχαίας επιστημονικής τεχνολογίας, ένα εύρημα που άλλαξε τελείως τις απόψεις της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας για την αρχαία ελληνική τεχνολογία, ένα θαύμα της Αστρονομίας και της Μηχανικής και ο πρόγονος των σημερινών υπολογιστών.

Πηγές:

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων μηχανισμοί με διαφορικό γρανάζι, Χρήστος Λάζος, Αίολος, Αθήνα 1994

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων, Γιάννης Σειριδάκης, Αποθέματα Έρευνας

Διόνυσος,

Ο θεός Διόνυσος. Γλυπτό του 2ου αιώνα.

Ο Διόνυσος, επίσης Διώνυσος, γιος του θεού Δία, ανήκει στις ελάσσονες πλην όμως σημαντικές θεότητες του αρχαιοελληνικού πανθέου, καθώς η λατρεία του επηρέασε σημαντικά τα θρησκευτικά δρώμενα της ελλαδικής επικράτειας. Παρόλο που δεν είναι ολύμπιος θεός και ο Όμηρος δείχνει να τον αγνοεί[1], ήδη από τον 6ο π.Χ. αι., αναπαρίσταται μαζί με τους Ολυμπίους, αν και εμφανίζεται σχετικά απόμακρος[2]. Ενίοτε απεικονίζεται να κάθεται δεξιά του πατρός του στα ολύμπια δώματα. Ο Διόνυσος ως μυθολογική οντότητα «δεν είναι μήτε παιδί ούτε άντρας, αλλά αιώνιος έφηβος, καταλαμβάνοντας μια θέση ανάμεσα στα δύο»[3]. Με αυτή τη μορφή, αντιπροσωπεύει «το πνεύμα της ενέργειας και της μεταμορφωτικής δύναμης του παιχνιδιού»[4] γεμάτο πονηριά, εξαπάτηση και στρατηγικές που υποδεικνύουν είτε τη θεϊκή σοφία ή το αρχέτυπο του Κατεργάρη, παρόν σε όλες σχεδόν τις μυθολογίες του κόσμου.

Στην ελληνική μυθολογία, ο Διόνυσος γεννιέται από τον μηρό του πατέρα του, στη νήσο Ικαρία, και παραδίδεται σε δώδεκα νύμφες ή υδάτινα πνεύματα, τις Υάδες, οι οποίες γίνονται τροφοί του θεϊκού παιδιού. Αργότερα, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης την υπηρεσία τους, οι Υάδες εξυψώθηκαν στο ουράνιο στερέωμα όπου λάμπουν ως αστερισμός των Υάδων. Είναι Πυριγενής, και Λιμναίος, φέροντας εγγενώς την ποιότητα της ‘λίμνης ή του έλους’. Ο Διόνυσος είναι επίσης Διθύραμβος, δηλαδή διγενής, γεννημένος πρώτα από τη φωτιά και κατόπιν από το νερό, ακολουθώντας την παράδοση ανάλογων αρχέγονων θεοτήτων.

Ο Διόνυσος, επίσης, συνδέεται με τη γονιμότητα, μέσω του εκπληρωμένου έρωτα και το επίγραμμα του Ανακρέοντα στον θεό αρχίζει με τις λέξεις «Ω Κύριε, που σύντροφοί σου στο παιχνίδι είναι ο ισχυρός Έρως, οι μαυρομάτες νύμφες και η Αφροδίτη!»[

Δηιάνειρα :

Δηιάνειρα

Νέσσος και Δηιάνειρα

Μυθικό πρόσωπο, θυγατέρα του Οινέα και της Αλθαίας, αδελφή του Μελέαγρου και σύζυγος του Ηρακλή. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ηρακλής είχε υποσχεθεί στον αδελφό της Μελέαγρο, που τον είχε συναντήσει στον Κάτω Κόσμο, ότι θα την πάρει ως σύζυγό του. Για την πραγματοποίηση της υπόσχεσης αυτής, ο Ηρακλής χρειάστηκε να παλέψει με τον αθάνατο Αχελώο, ο οποίος μεταμορφωνόταν σε φίδι, ταύρο ή άνθρωπο με κεφάλι ταύρου. Μετά τον γάμο της με τον Ηρακλή, η Δηιάνειρα ακολούθησε το σύζυγό της στους αγώνες του εναντίον των Δρυόπων, των Λαπίθων και του Κύκνου.

Η Δηιάνειρα και ο θάνατος του Ηρακλή

Μια φορά, ο Ηρακλής και η Δηιάνειρα ήθελαν να περάσουν ένα ποτάμι. Ο Κένταυρος Νέσσος έκανε τον περαματάρη, αλλά μπορούσε να μεταφέρει στη ράχη του έναν άνθρωπο κάθε φορά. Πέρασε λοιπόν πρώτα τον Ηρακλή, και μετά επέστρεψε στην άλλη όχθη και πήρε στη ράχη του και τη Δηιάνειρα. Τότε όμως προσπάθησε είτε να την απαγάγει, είτε (σύμφωνα με άλλη εκδοχή) να τη βιάσει. Ο Ηρακλής, βλέποντάς τους από την άλλη όχθη του ποταμού, σημάδεψε καλά και τραυμάτισε καίρια τον Νέσσο με ένα βέλος του. Ο Νέσσος, πεθαίνοντας, έδωσε μια ποσότητα από το αίμα του (κατ’ άλλους ανάμικτο και με το σπέρμα του) στη Δηιάνειρα λέγοντάς της πως, όταν της απιστήσει κάποτε ο Ηρακλής, θα τον ξανάφερνε κοντά της αλείφοντας τον χιτώνα του με αυτό.

Μετά από χρόνια λοιπόν, όταν η Δηιάνειρα υποπτεύθηκε ότι ο Ηρακλής ερωτεύθηκε την Ιόλη, άλειψε με το αίμα του Κενταύρου τον χιτώνα του. Ο Ηρακλής, φορώντας τον, καταλήφθηκε μετά από λίγο από τρομερούς πόνους και στην απόγνωσή του συγκέντρωσε ξύλα στην κορυφή του όρους Οίτη και παρακάλεσε τον Φιλοκτήτη να ανάψει πυρά, πάνω στην οποία ανέβηκε και κάηκε. (Μέχρι σήμερα, η υψηλότερη κορυφή της Οίτης ονομάζεται «Πυρά».) Η Δηιάνειρα, μαθαίνοντας το γεγονός αυτό, αυτοκτόνησε. Ο τάφος της βρισκόταν στους πρόποδες της Οίτης, κοντά στην Ηράκλεια ή, σύμφωνα με άλλη παράδοση, στο Άργος.

Δηιάνειρα, Michelangelo

Άλλη μυθολογική παράδοση αναφέρει ότι η Δηιάνειρα ήταν κόρη του βασιλιά της Ωλένου Δεξαμενού, στην αυλή του οποίου φιλοξενήθηκε ο Ηρακλής ύστερα από τον άθλο της κόπρου του Αυγεία. Εκεί την ερωτεύθηκε και την παντρεύτηκε, αφού σκότωσε τον Κένταυρο και τους αδελφούς του.

αύρα,

Έχετε αναρωτηθεί για ποιο λόγο μερικοί άνθρωποι ακτινοβολούν καθώς εισέρχονται σε έναν χώρο; Πως επιτυγχάνεται η λεγόμενη καλή χημεία στις σχέσεις; Η μαγική λέξη που εσωκλείει την μυστική συνταγή της επιτυχίας και εμπεριέχει αυτό το «κάτι» που καθορίζει τις…
ανθρώπινες σχέσεις είναι η αύρα, ένα αόρατο πέπλο που περιβάλλει το ανθρώπινο σώμα και δημιουργεί θετικά ή αρνητικά συναισθήματα προς το περιβάλλον.

Καθώς μας πλησιάζει ένα άτομο για πρώτη φορά, «γεννιέται» έλξη ή δυσφορία. Άτομα που ασχολούνται με εναλλακτικές θεραπείες ή παρουσιάζουν ψυχοδυναμικές ικανότητες επιμένουν πως η ανθρώπινη αύρα είναι υπαρκτή και μας αγκαλιάζει σαν ένα κουκούλι, που αντικατοπτρίζει τα συναισθήματά μας, την ενέργεια που εκπέμπουμε.

Tι είναι λοιπόν αυτό το σύννεφο που αποτυπώνει την εσωτερική μας ενέργεια; Είναι ένα σύνολο ηλεκτρομαγνητικών μορφών ενέργειας ποικίλης πυκνότητας που πηγάζουν από το υλικό, ζωτικό, συγκινησιακό, διανοητικό και πνευματικό σώμα. Πρόκειται για ένα ωοειδές πεδίο, σε σχήμα αβγού, το οποίο εκτείνεται γύρω από το σώμα σε πάχος που φθάνει το ένα μέτρο. Αποτελείται από χρωματιστά κινούμενα τμήματα που επηρεάζονται από τους παράγοντες ψυχική και σωματική κατάσταση .

ΜΕΤΥΛΕΥΣΙΣ»!

Μια μέρα ο σοφός γέροντας τους συγκέντρωσε όλους γύρω του και τους είπε!
-«Σήμερα, θα σας χαρίσω αυτό που σας υποσχέθηκα!
Ένα εργαλείο για να καλλιεργήσετε τις ζωές της ανθρωπότητας! Την ιερότερη λέξη των αχράντων Ελληνικών μυστηρίων! Τον όρο «ΜΕΤΥΛΕΥΣΙΣ»! Δείτε τη και πείτε τη φωναχτά για να την ακούσετε! Πολύ λίγοι θα τη θυμούνται, ακόμη κι αν τη διαβάσουν, ακόμη κι αν την ακούσουν, ακόμη κι αν την φωνάξουν! Αυτοί που θα μείνουν όμως με χαραγμένη τη λέξη αυτή μέσα στη μνήμη τους, θα«φέρουν» το εργαλείο της αιωνιότητας! Διότι «μετύλευσις» σημαίνει: «η συνειδητή υλοποίηση των επόμενων ζωών μου»! Σπείρετε την κι αφήστε τη να καρποφορήσει! Ανήκει στους Έλληνες! Και μόνο αυτοί θα τη διαχειριστούν τους επόμενους αιώνες!»

-Δάσκαλε μοιάζει με αυτό που λένε κάρμα;
-«Όχι φυσικά!
Μετύλευσις παιδί μου, είναι η Ελληνική ιερή διαδικασία μύησης στη συμπαντική δημιουργία! Η συνειδητή επίδραση των ενεργειών μας, στην υλοποίηση-μορφοποίηση της ζωή μας! Σε αυτή που ζούμε τώρα αλλά και των επόμενων, όπου και όπως αυτές υπάρξουν! Μια επίδραση που μεταβάλλει συνειδητά της ροής της ενέργειάς μας μέσα στα σύμπαντα όλων των διαστάσεων που αίρουμε κι υπάρχουμε! Η ενεργός συμμετοχή μας στην συνειδητότητα του κόσμου!

-Και πως γίνεται αυτό Δάσκαλε;
-«Ο Ανώτερος Εαυτός μας είναι η μητρική ενέργεια που συμμετέχοντας στη ροή της συνειδητότητας διασπείρεται στο σύμπαν για να ενεργήσει και να αντλήσει εμπειρίες-πληροφορίες τις οποίες θα αφομοιώσει και θα διαβιβάσει στην πηγή του!
Η μητρική αυτή ενέργεια μπορεί να είναι μονοδιάστατη (σε ένα χώρο-χρόνο-σώμα) ή πολυδιάστατη (σε πολλαπλά τα παραπάνω, τα έχω ξαναπεί , ξέρεις)!
Όταν η ενέργεια αυτή «εμφυτεύεται» μέσα στο χώρο του χρόνου, γίνεται σε μια μόνο στιγμή! Και οι διορθώσεις (αυτό που λένε κάρμα) αστραπιαία γίνεται, δεν μεσολαβεί χρόνος δηλαδή ανάμεσα στις ζωές (όπου είναι αυτές)! Η «εμφύτευση αυτή όμως, αν συμβαίνει σε χώρους ελεύθερης βούλησης όπως ο χώρος ο δικός μας δέχεται ισχυρές μεταβολές! Δεν είναι σίγουρο οτι θα γίνει αλλά είναι δυνατόν να γίνει! Επαφίεται στη δική μας βούληση! Όλη αυτή η διαδικασία στους περισσότερους γίνεται υποσυνείδητα! Δεν συμμετέχουν ενεργά παρά μόνο δέχονται τις τροποποιήσεις που γίνονται σχεδόν αυτόματα λόγω των ενεργειών τους (πράξεων).
Η Μετύλευση λοιπόν είναι αυτή ακριβώς η διαδικασία! Αλλά συνειδητή! Αυτό δηλαδή που στις ανώτερες διαστάσεις συμβαίνει αστραπιαία αλλά σε μας μεσολαβούν χρόνια και εμπειρίες με αυτόματη λειτουργία του υποσυνείδητου, μπορεί να γίνει συνειδητά! Υπάρχει δυνατότητα δηλαδή να «φέρεις» το συνειδητό σου Σώμα-Εγώ, σε κατάσταση τέτοια ώστε να επικοινωνείς συνειδητά με την πρωταρχική σου ενέργεια, τον Ανώτερο εαυτό και να επιδράς πάνω στη συμπαντική ύπαρξή σου αιώνια, μέσω της μετύλευσης!
Έχεις την αίσθηση πια της αιωνιότητας! Κατανοείς δηλαδή τον τρόπο που το θετικό και το αρνητικό επηρεάζουν τις πεποιθήσεις σου σε βάθος γραμμικού χρόνου με αποτέλεσμα να ζεις συνειδητά! Έχοντας επίγνωση των ενεργειών σου στο Τώρα και υλοποιώντας τον Εαυτό σου ενεργά συμμετέχοντας στη δημιουργία!
Είναι η Ελληνική θεώρηση του κόσμου γύρω μας και μέσα μας! Είναι η πεμπτουσία της ανθρώπινης εμπειρίας! Είναι το κλειδί αυτής της αλήθειας που ξεχωρίζει τη «στάση» από τη «ροή»!!!!»


 Γράψτε ένα σχόλιο…

Το Τρίτο Μάτι ή έκτο τσάκρα :

Το Τρίτο Μάτι ή έκτο τσάκρα μεταφέρει την ενέργεια της καθαρής όρασης και Διάκρισης.
Βρίσκεται στο κέντρο της κεφαλής μεταξύ των φυσικών μας ματιών. Αυτό το τσάκρα ανοίγει την πόρτα πολυδιάστατα στις αισθήσεις μας, για να μας βοηθήσει να ξεφύγουμε από τους πυκνούς

περιορισμούς μας του ΕΓΩ, του υλιστικού, φυσικού μας κόσμου, που βασίζεται στην ψευδαίσθηση.
Μόλις το πνευματικό μάτι μας αρχίζει να ανοίγει, βαθύτερες πνευματικές αλήθειες θα συντονιστούν μαζί μας και το πέπλο της
ψευδαίσθησης θα αρχίσει να επιδεινώνεται. Ένα ανοιχτό πνευματικό μάτι αποκαλύπτει την αλήθεια της πραγματικότητας. Χωρίς αυτό, να είναι κυρίαρχο, καμία πνευματική διάκριση δεν είναι δυνατόν να συμβεί!
Ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη έχει μπλοκάρει το έκτο Chakra. Η ανθρωπότητα είναι πολύ υλιστική και επικεντρώνεται αυστηρά στο φυσικό κόσμο και ό, τι ο φυσικός κόσμος μπορεί να προσφέρει γι αυτούς. Επειδή τα πνευματικά μάτια τους είναι κλειστά, οι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τον θεό. Πέφτουν στην παγίδα της έλλειψης του ΕΓΩ και στην αποδυνάμωση και προσπαθούν να γεμίζουν το κενό τους με υλικά κέρδη, σε βάρος των άλλων, ενώ η ψυχή τους είναι απελπισμένη για το πνευματικό πλούτο και την τροφή που μόνο ο Θεός και ο εαυτός τους μπορούν να προσφέρουν.
Το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας πιστεύει μόνο ό, τι βλέπουν με τα φυσικά μάτια τους, αγνοώντας εντελώς τις πνευματικές σφαίρες. Στην πραγματικότητα, δεν χρειάζεται καν να δούμε με τα φυσικά μάτια μας, βλέπουμε με το μυαλό μας. Η επιστήμη, η θρησκεία και η εκπαίδευση έχουν πνίξει τη φαντασία μας. Έχουμε τοποθετήσει, το Θεός και ό, τι άλλο πνευματικό σε ένα σφιχτό, τακτοποιημένο μικρό κουτί που κυριολεκτικά εμποδίζει τις ενέργειες του πνεύματος και τις διαισθητικές αισθήσεις μας.
Όταν συμβεί αυτό, η αλήθεια και η διάκριση δεν μπορεί να είναι πλήρως προσβάσιμες.
Ως εκ τούτου, μπορούμε εύκολα να παραπλανηθούμε και να πιστεύουμε τα ψέματα για αλήθειες. Οι περιορισμοί στις ενέργειες αυτού του τσάκρα, μας κρατάνε από το να είμαστε σε θέση να βρούμε την «ρίζα» των προβλημάτων μας, και δημιουργούμε παράλογους φόβους που μας κρατάνε σε κατάσταση αποσύνδεσης και σε διαχωρισμό από τους άλλους.
Όταν έχω ισορροπημένο έκτο Chakra: Υλοποίηση ψυχικών δυνάμεων, πνευματική εγρήγορση, διαίσθηση, διόραση, φαντασία, διάκριση, είμαι σε θέση να απεικονίσω, έχω καλή μνήμη, συνδέομαι με τον Θείο Νου, έχω Σοφία, έχω Εσωτερική Συνειδητή Γνώση, έχω Αντίληψη πέρα από την δυαδικότητα, έχω πολυδιάστατη αντίληψη, Ανώτερες ψυχικές αισθήσεις, έκτη αίσθηση, βλέπω αλήθεια, έχω Όραμα!
Όταν έχω ανισσόροπο έκτο Chakra: Άρνηση, Εμμονές, έλλειψη φαντασίας, φτωχή μνήμη, αναισθησία. Ζω στις ψευδαισθήσεις, είμαι κυνικός, έχω παράλογους φόβους, έχω έλλειψη διάκρισης, ζω τριτο-διαστασιακά, έχω περιορισμένη άποψη της πραγματικότητας.

Όταν βιώνω ένα τραύμα στο έκτο Chakra: Ακυρώνω την διαίσθηση και τις ψυχικές εμπειρίες, και ζω σε ένα περιβάλλον γεμάτο φόβο, άκαμπτο. Σωματικά συμπτώματα : απόφραξη, ένταση, πονοκεφάλους, προβλήματα με τα μάτια, με το λαιμό, διαταραχές των αυτιών και της μύτης, απόφραξη των Φυσικών και πολυδιάστατων αισθήσεών μου: αφή, γεύση, όραση, ακοή και όσφρηση
Το τρίτο τσάκρα – μάτι σχετίζεται με την επίφυση, που είναι η έδρα της ψυχής μας . Όταν είναι ενεργοποιημένο, το φως και οι κωδικοποιημένες πληροφορίες από άτομα με υψηλότερη νοημοσύνη μπορούν να γίνουν κατανοητές. Βαθύτερη γνώση επιτυγχάνεται και οι πνευματικές αλήθειες και η συνείδηση διευρύνονται, και η δυνατότητα να ξεπεράσουμε το ανθρώπινο ΕΓΩ είναι δυνατή να συμβεί. Είναι το ΕΓΩ που δημιουργεί το πέπλο μεταξύ Πνεύματος και ανθρώπου δημιουργώντας την πνευματική τύφλωση.
Αυτό το πέπλο κρατά τους ανθρώπους από το να είναι σε θέση να αντιλαμβάνονται τα υψηλότερα επίπεδα της ύπαρξης τους και της διατήρησης της σοφίας τους στην ψευδαίσθηση της τρίτης διάστασης. Το άνοιγμα του πνευματικού μας ματιού, μας βοηθάει σαν ανθρώπους να «βλέπουμε» τα πρότυπα, τις πεποιθήσεις και τον περιορισμένο τρόπο σκέψης μας που χρειάζεται να ξεπεραστεί προκειμένου να ανυψωθεί η ψυχή μας.
Κρατώντας το ανοιχτό και επιτρέποντας να είμαστε απλά αυτό που είμαστε, καθορίζει και το άνοιγμα του πνευματικού μας ματιού. Δεν πρέπει να είναι πλήρως ανοικτό, προκειμένου να αρχίσουμε να έχουμε πρόσβαση στην πνευματική αλήθεια και στην πνευματική διάκριση.
Όταν ανοίξει πλήρως και εναρμονιστεί, θα είμαστε σε θέση να δούμε και να επικοινωνούμε με τους αγγέλους, πνευματικούς οδηγούς και τους Αναληφθέντες Διδασκάλους. Οι περιορισμοί του χρόνου και του χώρου ξεπερνιούνται και η πρόγνωση και η απομακρυσμένη προβολή γίνεται δυνατή.
Όλες αυτές οι ικανότητες είναι θείο αναφαίρετο δικαίωμα μας. Η πολυδιάστατη ακοή, όραση, αίσθηση και αφή μπορεί να επιτευχθεί με οποιονδήποτε είναι διατεθειμένος να αναπτύξει υψηλότερα τις αισθήσεις του.
Γνωρίζατε ότι η ψυχή σας έχει το δικό της μοναδικό άρωμα, ήχο, χρώμα και δόνηση σε αντίθεση με οποιαδήποτε άλλη είναι στην δημιουργία του σύμπαντος! Μερικές εξαιρετικά προσαρμοσμένες ψυχές είναι πραγματικά σε θέση να αξιοποιήσουν αυτό το μέρος της ύπαρξής τους.
Όταν ανοίγουμε τους εαυτούς μας σε υψηλότερες αισθήσεις, προηγμένες δυνάμεις της διάκρισης θα είναι διαθέσιμες .
Δυστυχώς, η πίστη στην οργή του Θεού δημιουργεί ένα τεράστιο φόβο στους ανθρώπους κρατώντας τους από την πρόσβαση σε ήδη εγγενώς θεία δώρα τους.
Για να ανοίξετε τα μάτια σας, την πνευματική σας όραση θα πρέπει να ενσωματώσετε τους φόβους σας και να έχετε μια ισχυρή επιθυμία να απελευθερωθειτε.

Πυραμίδες στην Αρχαία Ελλάδα :

Πυραμίδες στην Αρχαία Ελλάδα

Το γεγονός της ύπαρξης πυραμίδων στην αρχαία Ελλάδα σίγουρα θα εκπλήσσει τους περισσότερους αναγνώστες. Και όμως, στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν πυραμίδες και ο γράφων υποστήριξε σε άλλο κεφάλαιο πως πιθανών οι αρχαίοι Έλληνες κατασκεύασαν πρώτοι πυραμίδες και πως τους αντέγραψαν οι Αιγύπτιοι και οι αρχαίοι πολιτισμοί της Αμερικής με τους οποίους οι αρχαίοι Έλληνες ήλθαν σε επαφή.

Στην Αμερική οι αρχαίοι Έλληνες ήλθαν σε επαφή με πολιτισμούς αρχαιότερους του παλαιότερου πολιτισμού που γνωρίζουμε, των Μάγιας οι οποίοι ήκμασαν στο Μεξικό από τον 4ο ως τον 17ο αιώνα μ.Χ. Στην Αμερική, οι Μάγιας, οι Ίνκας και οι Αζτέκοι πιθανώς δέχθηκαν την πολιτιστική επίδραση των αρχαίων Ελλήνων που έφτασαν στον Νέο Κόσμο με τα πλοία τους, δεδομένου των αρχαιοελληνικών ευρημάτων που έχουν βρεθεί στην Αμερική (νομίσματα, τάφος, κτερίσματα) και της γλωσσικής ομοιότητας κάποιας διαλέκτου των Ίνκας με την αρχαιοελληνική δωρική διάλεκτο. ΑΡΑΟΥΚΑΝΟΙ

Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΟΥ ΣΑΚΚΑΡΑ

Σε ό,τι αφορά την Αίγυπτο, οι αρχαιότερες πυραμίδες χτίστηκαν από τους Φαραώ που ανήκαν στο «αρχαίο βασίλειο΄΄ (3100 – 2270 π.Χ.) το οποίο περιλάμβανε τις 10 πρώτες δυναστείες. Η πρώτη πυραμίδα στην Αίγυπτο κατασκευάστηκε το 2620 π.Χ. Ήταν η «πυραμίδα του Σακκάρα΄΄ του Φαραώ Ζόζερ (Djoser) που ανήκε στην 3η δυναστεία. Οι Φαραώ Χέοπας, Χεφρήνος (4η δυναστεία) και Μυκερίνο, κατασκεύασαν τις πυραμίδες κοντά στην – τότε πρωτεύουσα – Μέμφιδα, την σημερινή πόλη Ελ – Γκίζα. Η πυραμίδα του Χέοπα χτίστηκε το 2550 π.Χ.

Όπως θα αναφερθεί παρακάτω, οι αρχαιότερες πυραμίδες της Ελλάδος: η «πυραμίδα του Ελληνικού΄΄ και η πυραμίδα στο Άμφειον της Θήβας, χρονολογούνται στο 2720π.Χ. και στο 3000 – 2400 π.Χ., αντίστοιχα. Άρα, αυτό ενισχύει την θεωρία του γράφοντος ότι οι αρχαίοι Έλληνες επηρέασαν σημαντικά τον αιγυπτιακό πολιτισμό και πρώτοι αυτοί κατασκεύασαν πυραμίδες. Άλλωστε, η σφίγγα (70) και ο γρύπας (71) συναντώνται και στην ελληνική μυθολογία.

Γνωστό είναι το παράδειγμα του Οιδίποδα (31) στην Θήβα που ήταν ο μοναδικός που κατάφερε να λύσει το αίνιγμα της Σφίγγας και να γλιτώσει την πόλη του, γιατί όποιος απαντούσε λάθος η Σφίγγα τον έτρωγε! Ομοιότητες, επίσης, υπάρχουν ανάμεσα στην ελληνική και στην αιγυπτιακή τέχνη. Στην τέχνη, σφραγιδόλιθοι συναντώνται στην Αίγυπτο, αλλά και στην μινωική Κρήτη. Ομοίως και οι αρχαϊκοί Κούροι (αγάλματα) συναντώνται και στην Ελλάδα και στην Αίγυπτο.

ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ ΛΙΒΥΚΟΥ

Στο κεφάλαιο «ΟΙ ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ΄΄ έγινε αναφορά στα αρχαϊκά αγγεία ανατολίζοντος ρυθμού του 7ου αιώνα π.Χ που δείχνουν πολιτιστική επαφή με την Αίγυπτο. Παράλληλα, ομοιότητες υπάρχουν στην ιδεογραφική γραφή (σύμβολα = απλουστευμένες εικόνες των αντικειμένων που δηλώνουν) και συγκεκριμένα στη γραμμική Ά (το παλαιότερο δείγμα της γραφής αυτής είναι ο δίσκος της Φαιστού της Κρήτης που ανάγεται περίπου στο 1700 π.Χ) που ακόμα δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί.

Επί τη ευκαιρία, τις πυραμίδες της Αιγύπτου αναφέρει ακόμα και ο Όμηρος (Οδύσσεια, 415 – 470)!!! Στο κεφάλαιο «Η μετάδοση του ελληνικού πολιτισμού΄΄ αναλύθηκε το γεγονός ότι οι Αχαιοί βοήθησαν τον 15ο αιώνα π.Χ., καθώς και τον 12ο αιώνα π.Χ., άλλους λαούς σε πολεμική τους εκστρατεία εναντίον της Αιγύπτου. Γενικά, είναι εμφανές ότι υπήρχε πρώιμη πολιτιστική γνωριμία των Αιγυπτίων με τους Έλληνες, πέρα από τις πολεμικές αντιπαραθέσεις. Άλλωστε, σημαντικός πολιτισμός υπήρχε στο Αιγαίο ήδη από την 6η χιλιετία π.Χ. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Αιγύπτιοι συγκαταλέγουν τους Έλληνες στους λαούς της θάλασσας την οποία οι Έλληνες είχαν οργώσει με τα πλοία τους. Η Κρήτη ήταν θαλασσοκράτωρ ήδη από την 2η χιλιετία π.Χ.

Δεν είναι διόλου απίθανο οι Αιγύπτιοι να ήταν Κρήτες!!! Το σκουρόχρωμο δέρμα των δύο λαών είναι ένα φαινοτυπικό στοιχείο, πέρα από πολιτιστικές ομοιότητες (σφραγιδόλιθοι, ιδεογραφική γραφή και άλλα). Κρήτες θεωρείται ότι ήταν οι Φιλισταίοι στην Παλαιστίνη, ενώ αλλού αναφέρθηκε ότι βρέθηκαν στο Αφγανιστάν σημάδια μινωικού πολιτισμού! Οι Κρήτες είχαν οργώσει τις θάλασσες.

Σαπφώ :

Τί ὄμορφη ποὺ εἶσαι. Μὲ τρομάζει ἡ ὀμορφιά σου. Σὲ πεινάω. Σὲ διψάω.
Σοῦ δέομαι: Κρύψου, γίνε ἀόρατη γιὰ ὅλους, ὁρατὴ μόνο σ᾿ ἐμένα.
Καλυμένη ἀπ᾿ τὰ μαλλιά ὡς τὰ νύχια τῶν ποδιῶν μὲ σκοτεινὸ διάφανο πέπλο
διάστικτο ἀπ᾿ τοὺς ἀσημένιους στεναγμοὺς ἐαρινῶν φεγγαριῶν.
Οἱ πόροι σου ἐκπέμπουν φωνήεντα, σύμφωνα ἰμερόεντα.
Ἀρθρώνονται ἀπόρρητες λέξεις. Τριανταφυλλιὲς ἐκρήξεις ἀπ᾿ τὴ πράξη τοῦ ἔρωτα.
Τὸ πέπλο σου ὀγκώνεται, λάμπει πάνω ἀπ᾿ τὴ νυχτωμένη πόλη μὲ τὰ ἠμίφωτα μπάρ,
τὰ ναυτικὰ οἰνομαγειρεῖα.
Πράσινοι προβολεῖς φωτίζουνε τὸ διανυκτερεῦον φαρμακεῖο.
Μιὰ γυάλινη σφαῖρα περιστρέφεται γρήγορα δείχνοντας τοπία τῆς ὑδρογείου.
Ὁ μεθυσμένος τρεκλίζει σὲ μία τρικυμία φυσημένη ἀπ᾿ τὴν ἀναπνοὴ τοῦ σώματός σου.
Μὴ φεύγεις. Μὴ φεύγεις. Τόσο ὑλική, τόσο ἄπιαστη.
Ἕνας πέτρινος ταῦρος πηδάει ἀπ᾿ τὸ ἀέτωμα στὰ ξερὰ χόρτα.
Μιὰ γυμνὴ γυναῖκα ἀνεβαίνει τὴ ξύλινη σκάλα κρατώντας μιὰ λεκάνη μὲ ζεστὸ νερό.
Ὁ ἀτμὸς τῆς κρύβει τὸ πρόσωπο.
Ψηλὰ στὸν ἀέρα ἕνα ἀνιχνευτικὸ ἑλικόπτερο βομβίζει σὲ ἀόριστα σημεῖα.
Φυλάξου. Ἐσένα ζητοῦν. Κρύψου βαθύτερα στὰ χέρια μου.
Τὸ τρίχωμα τῆς κόκκινης κουβέρτας ποὺ μᾶς σκέπει, διαρκῶς μεγαλώνει.
Γίνεται μία ἔγκυος ἀρκούδα ἡ κουβέρτα.
Κάτω ἀπὸ τὴ κόκκινη ἀρκούδα ἐρωτευόμαστε ἀπέραντα,
πέρα ἀπ᾿ τὸ χρόνο κι ἀπ᾿ τὸ θάνατο πέρα, σὲ μιὰ μοναχικὴ παγκόσμιαν ἕνωση.
Τί ὄμορφη ποὺ εἶσαι. Ἡ ὀμορφιά σου μὲ τρομάζει.
Καὶ σὲ πεινάω. Καὶ σὲ διψάω. Καὶ σοῦ δέομαι: Κρύψου.

Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος :

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ερμής Τρισμέγιστος ήταν το όνομα που χρησιμοποιούσαν κατά την Αρχαιότητα οι Έλληνες για τον σεληνιακό θεό των Αιγυπτίων Θωθ, προστάτη και εμπνευστή της αστρολογίας και της αλχημείας ο οποίος ταυτίσθηκε με τον Ερμή της ελληνικής μυθολογίας. Ονομάσθηκε έτσι από το πλήθος των ανακαλύψεων που αποδίδονταν σ΄ αυτόν όπως της γλώσσας, του αλφαβήτου, της γεωμετρίας, της αριθμητικής, της αστρονομίας, της ιατρικής, της γυμναστικής, του χορού, της μουσικής, της γλυπτικής και κάθε τέχνης ή επιστήμης, ή ακόμα λόγω της τριπλής όπως πίστευαν ιδιότητάς του ως φιλοσόφου, ιατρού και βασιλέως. Αποτελούσε το σύμβολο της θείας διάνοιας, «ο ζων λόγος» όπως τον αποκαλούσαν, η ενσαρκωμένη σκέψη.
Στον «Τρισμέγιστο Ερμή» αποδίδονται πολλά ελληνικά συγγράμματα τα οποία γράφηκαν κατά τη ρωμαϊκή εποχή και εκπροσωπούσαν το διανοητικό κίνημα του ερμητισμού. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται:

– «Λόγος τέλειος», σε λατινική μετάφραση με την επιγραφή «Ασκληπιός» ή «Ερμού Τρισμέγιστου Ασκληπιός ήτοι περί φύσεως θεών διάλογος»,
– «Ερμής Τρισμέγιστος Ποιμάνδρης»,
– «Κυρανίδες» ως αποδίδονταν παλαιότερα οι Τυρανίδες, καθώς και άλλα συγγράμματα ιατρομαθηματικά, αστρονομικά κ.ά.

Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος έγινε γνωστός στη Δύση κατά την Αναγέννηση όταν ο Μαρσίλιο Φιτσίνο μετάφρασε στα λατινικά το (ελληνικό) κείμενο των σωζόμενων ερμητικών γραπτών, γνωστών σήμερα ως Hermetica ή Corpus Hermeticum. Το κείμενο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους αλχημιστές της εποχής και κρατούνταν μυστικό, οπότε η ετυμολογία της «ερμητικής γνώσης» και της λέξης «ερμητικός» προέρχεται από εδώ.
Γνωστότερο γραπτό που αποδίδεται στον Ερμή τον Τρισμέγιστο είναι ο Σμαραγδένιος Πίνακας (αγγλιστί Emerald Tablet). Τα γραπτά του Ερμή υποτίθεται πως διδάσκονταν στους μύστες από τους Αιγυπτίους ιερείς πολύ πριν από την εποχή του Πλάτωνα.

Δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί η ηλικία τους αλλά η απώτατη καταγωγή τους χάνεται στη φαραωνική Αίγυπτο. Ωστόσο κατά την ελληνιστική και τη ρωμαϊκή εποχή οι διδασκαλίες του Ερμή του Τρισμέγιστου εξελληνίστηκαν και απέκτησαν έναν λιγότερο πρακτικό και πιο φιλοσοφικό χαρακτήρα, επικεντρωμένο στο μυστικισμό και την αλχημεία ως οδό για τη θεουργία. Έτσι προέκυψε ο ερμητισμός, ως κίνημα των κατώτερων κοινωνικών τάξεων της κατεχόμενης Αιγύπτου, το οποίο διαδόθηκε ευρύτατα στη ρωμαϊκή Ανατολή κατά τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες. Οι Έλληνες που είχαν σπουδάσει στην Αίγυπτο και αλλού ήταν γνώστες των γραπτών του Ερμή του Τρισμέγιστου, αλλά δε μιλούσαν ανοικτά για αυτά τηρώντας όρκους μυστικότητας.

_________________

Τέρατα και μυθικά πλάσματα στην ελληνική μυθολογία -Γίγαντας Ανταίος .

Τέρατα και μυθικά πλάσματα στην ελληνική μυθολογία -Γίγαντας Ανταίος

Ο μύθος του γίγαντα είναι λίγο ως πολύ γνωστός. Ο Ανταίος, γιος του Ποσειδώνα και της Γης, βασιλιάς της Λιβύης, προκαλούσε σε πάλη κάθε περαστικό που περνούσε από τη χώρα του, και εφόσον ο ίδιος αντλούσε τη δύναμη του από τη μητέρα του Γη, κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να τον νικήσει. Ωστόσο, όταν κάποτε προκάλεσε τον Ηρακλή, ο τελευταίος, με τη βοήθεια της θεάς Αθηνάς, κατάλαβε το μυστικό του, τον απομάκρυνε από την πηγή της ενέργειάς του και σηκώνοντάς τον στους ώμους του, του έσπασε τα πλευρά και
τον σκότωσε.

Το επεισόδιο απεικονίζεται πολύ συχνά στην τέχνη και ενέπνευσε ιδιαίτερα τους αγγειογράφους. Ο Ανταίος πέρασε στο μύθο, ως ο αιμοδιψής Γίγαντας με την ανυπέρβλητη δύναμη που εύρισκε ευχαρίστηση στον φόνο, δια πάλης, των ξένων, με τα κρανία των οποίων είχε στήσει ναό αφιερωμένο στον πατέρα του (φυσικά αυτό σημαίνει πως ο θάνατός του θα ήταν αναπόφευκτος και ειδικά από τον Ηρακλή, γιο του Δία, εφόσον ο γίγαντας καταπατούσε την αρχή της φιλοξενίας, προστάτης της οποία ήταν ο Ζευς).

Σήμερα, δεν θα εστιάσω στην “τερατώδη” φύση του Ανταίου, αλλά θα τον προσεγγίσω λίγο πιο ρομαντικά, θα μιλήσω για τον Ανταίο που κρύβουμε όλοι μέσα μας. Όχι τον Ανταίο που σκότωνε σαδιστικά τους επισκέπτες της χώρας του, αλλά τον Ανταίο που αντλούσε δύναμη από τη Γη, από τη μητέρα και γενέτειρά του. Θα μιλήσω για τον Ανταίο που κρύβουμε στη φύση μας, στην καρδιά μας, αυτόν μου μας κάνει να αντλούμε δύναμη από το χώμα της πατρίδας μας, από την πατρική εστία μας, από αυτό που μας δημιούργησε και μας χαρακτηρίζει ως υπάρξεις. ‘Οταν ο Ηρακλής ξερίζωσε τον γίγαντα, του επέφερε το θανατηφόρο χτύπημα, έτσι είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά, ο ξεριζωμός μας από αυτό που εμείς αντιλαμβανόμαστε ως πάτριο, ως οικείο, ως ζωογόνο, ως πηγή έμπνευσης αλλά και ως λόγο ύπαρξης, να επιφέρει το θάνατό μας.

–>