Αρχή άνδρα δείκνυς.

  • Αρχή άνδρα δείκνυσι: όταν οι πράξεις – έργα χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο στον οποίο αναφερόμαστε. (Βίας ο Πριηνεύς – Σοφοκλής…. Αντιγόνη 62)
  • Ασκός του Αιόλου: σε περιπτώσεις επικείμενων δεινών – καταστροφών. Ο Αίολος έδωσε έναν ασκό στον Οδυσσέα ο οποίος περιείχε ανέμους. Όταν λοιπόν οι σύντροφοι του Οδυσσέα άνοιξαν τον ασκό, απελευθερώθηκαν οι άνεμοι και παρέσυραν το πλοίο στο νησί των Λαιστρυγόνων. (Ομήρου Οδύσσεια Κ 1-56)
  • Αχίλλειος πτέρνα: αδύνατο σημείο. Η φράση προέρχεται από το μύθο του Αχιλλέα, σύμφωνα με τον οποίο, όταν τον βύθιζε στο αθάνατο νερό η μητέρα του, επειδή τον κρατούσε από τη φτέρνα, στο συγκεκριμένο σημείο του σώματός του παρέμεινε θνητός.
  • Βίος αβίωτος : ζωή ανυπόφορη. (Χίλων Ο Λακεδαιμόνιος)
  • Γαία πυρί μειχθήτω: σε περιπτώσεις καταστροφής, όταν θέλουμε να δώσουμε έμφαση.
  • Γη και ύδωρ: υποδηλώνει περιπτώσεις υποταγής , πλήρους υποχώρησης, παράδοσης άνευ όρων. Η φράση προέρχεται από τον Ηρόδοτο, σύμφωνα με τον οποίο οι Πέρσες απεσταλμένοι ζήτησαν από τους Σπαρτιάτες γη και ύδωρ σε ένδειξη υποταγής. (Ηροδότου Ιστορία V 17-18)
  • Γόρδιος δεσμός: αναφέρεται σε περιπτώσεις δύσκολων προβλημάτων (άλυτων). Η φράση λέγεται σε περιπτώσεις δύσκολων καταστάσεων, όπως αυτή που αντιμετώπισε ο Μέγας Αλέξανδρος, όταν προσπάθησε να λύσει ένα πολύπλοκο κόμπο, το «γόρδιο δεσμό» τον οποίον σύμφωνα με τον χρησμό όποιος τον έλυνε θα γινόταν κυρίαρχος της Ασίας. (Αρριαννού 11 3)
  • Δαμόκλειος σπάθη: απειλητικές καταστάσεις Η φράση προέρχεται από επεισόδιο που συνέβη μεταξύ του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου και του Δαμοκλή, ενός αυλικού κόλακα , όταν ο πρώτος θέλοντας να δείξει στο Δαμοκλή πόσο επικίνδυνο ήταν το αξίωμα του τυράννου τον έβαλε να καθίσει στο θρόνο, ενώ από πάνω του κρεμόταν ξίφος σε μια τρίχα αλόγου.
  • Διέβην τον Ρουβίκωνα : σε περιπτώσεις που λαμβάνεται μία παράτολμη απόφαση. Η φράση αποδίδεται στον Ιούλιο Καίσαρα ο οποίος όταν το 49 π.Χ. αποφάσισε να κηρύξει εμφύλιο πόλεμο στην Ιταλία, πέρασε με το στρατό του τον ποταμό Ρουβίκωνα κατευθυνόμενος προς την Ρώμη.
  • Δούρειος Ίππος: αναφέρεται σε περιπτώσεις δολιότητας, ή δώρων τα οποία υποκρύπτουν δόλο. Η φράση προέρχεται από τον Όμηρο και αναφέρεται κατά την περίοδο των Τρωικών πολέμων τότε που οι Έλληνες ενώ χάρισαν στους Τρώες ξύλινο άλογο μεγάλων διαστάσεων ως αφιέρωμα στους Θεούς, στο εσωτερικό του ήταν κρυμμένοι ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του, οι οποίοι άνοιξαν τις πύλες της Τροίας στους υπόλοιπους Έλληνες (Ομήρου Οδύσσεια λ 529)
  • Δρακόντεια μέτρα: αναφέρεται σε περιπτώσεις λήψης αυστηρών – σκληρών μέτρων Η φράση προέρχεται από τον Δράκοντα (7ος αιώνας π.Χ) αρχαίο νομοθέτη των Αθηνών, ο οποίος ήταν γνωστός για τους αυστηρούς και σκληρούς νόμους που επέβαλε.
  • Eξ απαλών ονύχων: αναφέρεται στην νηπιακή ηλικία κυριολεκτικά, ή σε παλαιότερη χρονική περίοδο μεταφορικά. Η φράση χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει τη νηπιακή ηλικία κατά την οποία ο άνθρωπος έχει μαλακά νύχια.
  • Έπεα πτερόεντα: αερολογίες, αβάσιμα επιχειρήματα. Ομηρική έκφραση βασισμένη στην αντίληψη ότι τα λόγια όταν εκστομίζονται τα παίρνει ο αέρας. (Ομήρου Ιλιάδα Α 201)
  • Επί ξυρού ακμής : στην κόψη του ξυραφιού, σε πολύ κρίσιμη κατάσταση, σε κρίσιμο σημείο. Ομηρική φράση η οποία ειπώθηκε από το Νέστορα στο Διομήδη στην προσπάθειά του να τον παροτρύνει για συμμετοχή στον πόλεμο εναντίον των Τρώων. (Ομήρου Ιλιάδα Κ 173)
  • Εκατόμβη: Θυσία με πολλά θύματα, μεγάλη απώλεια. Εκατόμβη στην αρχαία Ελλάδα ονόμαζαν την θυσία κατά την οποία γινόταν προσφορά από εκατό βόδια στους θεούς. (Ομήρου Ιλιάδα Α 65)
  • Ες αύριον τα σπουδαία: Αργότερα θα ασχοληθούμε με τα σοβαρά ζητήματα – θέματα, αναβολή. Τη φράση είπε ο Θηβαίος Αρχίας, όταν έλαβε το γράμμα που τον προειδοποιούσε ότι κινδυνεύει από τον Πελοπίδα. (Πλουτάρχου Πελοπ. 10)
  • Ή ταν ή επί τας : Ή θα την φέρεις νικητής (ασπίδα) ή θα σε φέρουν επάνω της νεκρό……………..ή θα επιτύχουμε, ή θα αποτύχουμε. Τη φράση έλεγαν οι Σπαρτιάτισσες μητέρες στα παιδιά τους, όταν τους έδιναν την ασπίδα για τον πόλεμο. (Πλουτάρχου Λακεδαιμ. Αποφθ.16)
  • Ήξεις αφήξεις: Λέγεται όταν κάποιος αλλάζει συνεχώς γνώμη. Η φράση προέρχεται από το χρησμό του μαντείου των Δελφών « ήξεις αφήξεις ου θνήξεις εν πολέμω». Η θέση του κόμματος πριν ή μετά το αρνητικό μόριο ου, καθορίζει και τη σημασία του χρησμού.
  • Κέρβερος: Σκληρός, ανυποχώρητος. Προέρχεται από το ομώνυμο τέρας που φύλαγε τον Άδη και δεν επέτρεπε την είσοδο.
  • Κέρας Αμαλθείας: Παραπέμπει σε πλούτο – αφθονία υλικών αγαθών. Η φράση προέρχεται από περιστατικό όπου η Αμάλθεια έτρεφε το μικρό Δία με κέρατο κατσίκας γεμάτο γάλα και μέλι.
  • Και συ τέκνον Βρούτε: Φράση που απευθύνεται σε πρόσωπα που προδίδουν την εμπιστοσύνη μας.Την είπε ο Καίσαρας, όταν αναγνώρισε τον Βρούτο ανάμεσα στους δολοφόνους του.
  • Κόπρος του Αυγείου: Συγκεντρωμένες ατασθαλίες – καταστάσεις οι οποίες δύσκολα διορθώνονται. Η φράση προέρχεται από άθλο του Ηρακλή, κατά τον οποίο καθάρισε την κοπριά από τους στάβλους του Αυγείου.
  • Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα: Λέγεται για όσους υπερηφανεύονται και καυχώνται για ανεπιβεβαίωτα κατορθώματα και καλούνται να αποδείξουν ότι λένε την αλήθεια. Η φράση προέρχεται από Αισώπειο μύθο σύμφωνα με τον οποίο κάποιος ισχυριζόταν ότι κάποτε στη Ρόδο έκανε ένα πολύ μεγάλο άλμα και του ζήτησαν να το επαναλάβει λέγοντάς του την παραπάνω φράση. (Αισώπου Μύθοι «Ανήρ Κομπαστής»)
  • Mηδένα προ του τέλους μακάριζε : Μην βιάζεσαι να μακαρίσεις κάποιον πριν το τέλος. Με αυτή τη φράση σχολίασε ο Σόλωνας τους θησαυρούς του Κροίσου, όταν ο τελευταίος τους έδειξε με υπερηφάνεια. (Ηροδότου Ι 32 7)
  • Κύκνειο άσμα: Η τελευταία ενέργεια – πράξη – έργο κάποιου. Προέρχεται από το τελευταίο τραγούδι του κύκνου πριν το θάνατό του. (Πλάτωνος Φαίδων 84 Ε)
  • Ιστός της Πηνελόπης : Λέγεται για έργο που δεν τελειώνει. Η φράση είναι από τον Όμηρο όπου στην Οδύσσεια αναφέρεται στην Πηνελόπη η οποία ύφαινε ένα ύφασμα την ημέρα και το ξήλωνε τη νύχτα, θέλοντας να ξεγελάσει τους μνηστήρες μέχρι να γυρίσει ο Οδυσσέας από την Τροία. (Ομήρου Οδύσσεια τ 149)
  • Κουτί της Πανδώρας (η σελίδα του έγκριτουχαχαχα) : Εμφάνιση πολλών δεινών ταυτόχρονα. Η φράση προέρχεται από τη μυθολογία, σύμφωνα με την οποία ο Δίας για να τιμωρήσει τους ανθρώπους έδωσε στην Πανδώρα ως δώρο ένα κιβώτιο γεμάτο με όλες τις συμφορές, με αποτέλεσμα μόλις το άνοιξε να βγουν όλα τα δεινά, εκτός από την ελπίδα.
  • Ο κύβος ερρίφθη: Η απόφαση έχει ληφθεί. Τη φάση είπε ο Καίσαρας όταν αποφάσισε να κηρύξει εμφύλιο πόλεμο. Οι λατινομαθείς ευρωπαίοι το λένε στα λατινικά alea jacta est.
  • Προκρούστειος Κλίνη: Προσαρμογή κάποιας κατάστασης βάσει συμφέροντος. Προέρχεται από τον μυθικό κακούργο Προκρούστη ο οποίος έδενε τα θύματά του σε κρεβάτι κι έπειτα τους έκοβε ή εξάρθρωνε τα πόδια, προκειμένου να τους φέρει σε ίσο μήκος με το κρεβάτι.
  • Μέμνησο των Αθηναίων : Μην ξεχνάς αυτόν που πρόκειται να εκδικηθείς.Τη φράση έλεγε καθημερινά ένας υπηρέτης στο Δαρείο (κατόπιν εντολής του) υπενθυμίζοντας ότι έπρεπε να τιμωρήσει τους Αθηναίους, διότι συμμετείχαν στην πυρπόληση των Σάρδεων. (Ηροδότου V 105)
  • Μερίς του λέοντος : Το μεγαλύτερο μερίδιο. (Αισώπου μύθοι «Λέων και αλώπηξ»)
  • Κομίζω γλαύκα εις Αθήνας : Όταν λέγονται ήδη γνωστά πράγματα. Η φράση λέγεται διότι στην Αθήνα η γλαύκα, η κουκουβάγια, ήταν γνωστή, σαν σύμβολο της Αθήνας και εικονιζόταν παντού, όπως στις στροφές των σπιτιών, στα νομίσματα κ.λ.π. (Αριστοφάνη, Όρνιθες, 301)

 

Δημήτρης Λιαντίνης

Ο Δημήτρης Λιαντίνης υπήρξε αναπληρωτής καθηγητής του τομέα Παιδαγωγικής, του τμήματος Φ.Π.Ψ. της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Δίδασκε φιλοσοφία της αγωγής και διδακτική αρχαίων και νέων ελληνικών.
Εξαφανίστηκε αυτοθέλητα την 1η Ιουνίου του 1998, σε ηλικία 56 ετών.
Στις 4 Ιουλίου του 2005 αποκαλύφθηκε ο σκελετός του από τον πιο έμπιστο φίλο του, σε μια μικρή σπηλιά του Ταϋγέτου.
Όλα είχαν σχεδιαστεί από τον ίδιο.

Είναι τρελός!
Κάπως έτσι αντέδρασαν πολλοί νεοέλληνες στο άκουσμα της είδησης.
Είχαν δίκιο. Τούτος, δεν ήταν σαν τους άλλους, σαν εμάς. Ξένο σώμα έδειχνε στη τάξη των ανθρώπων. Τα λόγια του ήταν αλλόκοτα, ακαταλαβίστικα• ήχοι περίεργοι στη μονότονη μουσική της ζωής μας.
Το έργο είχε ξαναπαίξει. Τί κι αν το θυμούνται λίγοι.
Πήρα στυλό και τετράδιο και άρχισα να ρωτάω, να μαθαίνω και να γράφω.

Κάποιων ανθρώπων η ζωή, δεν ακολουθεί το φρόνιμο μονοπάτι των άλλων. Επιλέγει κρυφά περάσματα και απόκρημνες πλαγιές για να βαδίσει. Κάποτε σηκώνεται από το χώμα, πετά και χάνεται στον ορίζοντα. Τη ζωή αυτών, κανείς δεν δύναται να ακολουθήσει, πόσο μάλλον να καταγράψει. Αυτό που μας μένει είναι να νιώσουμε. Να νιώσουμε την αύρα που αφήνει πίσω του καθώς χάνεται…
Πώς μπορείς να μιλήσεις για έναν άνθρωπο που βαδίζει στο θάνατο συνειδητά και χαμογελώντας; Ποια στοιχεία μπορείς να εισφέρεις που να δικαιολογούν αυτή την εικόνα; Ο δημοσιογραφικός λόγος στέκεται ανίκανος να δώσει επαρκή απάντηση.
Η πράξη του Λιαντίνη, η έξοδός του από τη ζωή, θα περιμένει υπομονετικά τον φιλόσοφο και ποιητή για να την βάλει στο χειρουργικό τραπέζι. Να την αναλύσει και να την ερμηνέψει. Μα πάνω απ’ όλα θα περιμένει το χρόνο. Αυτός είναι ο πιο δίκαιος κριτής.
Η παρούσα έρευνα θα επιχειρήσει να πλησιάσει τον άνθρωπο. Έτσι όπως φανερώνεται μέσα από μαρτυρίες ατόμων που τον γνώρισαν και τον αγάπησαν, όπως φοιτητές, συνάδελφοι, συμμαθητές του από τα μαθητικά χρόνια, ακόμα και ο δάσκαλός του στο δημοτικό που μιλάει για ένα «παιδί φαινόμενο».
Μιλούν για πρώτη φορά οι τρείς φίλοι του Λιαντίνη, οι άνθρωποι που ο ίδιος επέλεξε να αναφέρει στην τελευταία του επιστολή. Ο αντιπρύτανης, ο γιατρός και ο μεταλλειολόγος. «Όλα αυτά τα χρόνια σιωπήσαμε από σεβασμό στη μνήμη του. Ήρθε η ώρα να πούμε την αλήθεια», λένε.

Έρχεται στο φως η προσωπική του αλληλογραφία με τον δίδυμο αδελφό του και τον καλύτερο φίλο του στα ταραγμένα χρόνια της νιότης του. Επιστολές που αποκαλύπτουν τον άνθρωπο και φανερώνουν μια σπάνια στάση ζωής που φτάνει στα όρια της υπέρβασης.
Θα μας αποκαλύψει ο ίδιος τον μεγάλο έρωτά του, πώς τον βίωσε και γιατί έμεινε ανεκπλήρωτος.
Θα ακούσουμε την κραυγή αγωνίας του προς τον αδελφικό φίλο του: «Δος μου το χέρι σου φίλε. Τώρα που καίγομαι».
Θα παρακολουθήσουμε τα τελευταία του βήματα μέσα από μαρτυρίες ανθρώπων και δικές του επιλογές. Θα μάθουμε ποια ήταν η τελευταία του επιθυμία. Τι χειρόγραφα εμπιστεύθηκε και σε ποιόν λίγο πριν φύγει.
Θα γνωρίσουμε τον άνθρωπο που λάμβανε επί 25 χρόνια κάθε μήνα ένα γράμμα του και θα μάθουμε το γιατί.
Θα σταθούμε στη μάνα του, την περήφανη αυτή γυναίκα που και εκείνη έκανε τη δική της υπέρβαση. Τι της είπε ο γιος της γι’ αυτό που σχεδίαζε να κάνει και πώς εκεί-νη αντέδρασε;
Λίγο πριν το τέλος, θα μάθουμε το «σχέδιο» του Λιαντίνη από τον άνθρωπο-κλειδί που κλήθηκε να το φέρει εις πέρας. Θα ακούσουμε τον ίδιο να μιλά για πρώτη φορά.
Θα παρακολουθήσουμε το χρονικό του θανάτου του. Ενός θανάτου που, όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης, ήταν σχεδιασμένος στη παραμικρή λεπτομέρεια. Ο τόπος, ο χρόνος, ο τρόπος.
Τέλος, θα δώσουμε το λόγο στον ιατροδικαστή. Εκεί τον αναγνώστη, περιμένει ένα μεγάλο αίνιγμα, «πρωτόγνωρο», σύμφωνα με τον ίδιο.
Ανάμεσα σ’ όλα αυτά, θα παρεμβάλονται μικρά αποσπάσματα από το συγγραφικό του έργο ως ένα πρώτο άγγιγμα στη σκέψη του, κυρίως όμως για να μας θυμίσουν μια λέξη ξεχασμένη στις μέρες μας: συνέπεια.

Για τον Δημήτρη Λιαντίνη η πιο σημαντική μέρα της ζωής του ήταν η μέρα που επέλεξε να φύγει για πάντα. Είκοσι πέντε χρόνια, ίσως και παραπάνω, ο Δημήτρης Λιαντίνης ζει και αναπνέει για να μπορέσει εκείνη τη μέρα να κάνει το μεγάλο άλμα. Είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια προετοιμάζει τον εαυτό του για να δει για τελευταία φορά το ηλιοβασίλεμα εκείνης της μέρας. Να ακούσει για τελευταία φορά τον ήχο από τις πέτρες που πατάει και αφήνει πίσω του στο μονοπάτι που δεν έχει γυρισμό. Και εκεί ψηλά στη κορυφή του βουνού να αγναντέψει για τελευταία φορά από μακριά τη Λιαντίνα, το αγαπημένο του χωριό, τη γη της Λακωνίας που τον γέννησε.

Ο Λιαντίνης ζητάει από όλους να τον κατανοήσουν. Όχι να συμφωνήσουν μαζί του, απλά να μπορέσουν να τον κατανοήσουν μέσα από το άρωμα που άφησε πίσω του στους δεκάδες, εκατοντάδες ανθρώπους που ήρθαν σε επαφή με κείνον και το έργο του. Και σαν τον κατανοήσουν ακούγοντας τους ανθρώπους που τον γνώρισαν και κυρίως μελετώντας το έργο του, τότε μπορούν χωρίς την ενοχή της άγνοιας να τον δεχθούν ή να τον απορρίψουν.

Κάποτε ήλθε ένα 28χρονο παλικάρι να με βρει. Όνομα δεν μου άφησε, μονάχα μου είπε τούτο: «Ήμουν φοιτητής του Λιαντίνη. Μια μέρα με είδε δακρυσμένο και με ρώτησε τι έχω. Του είπα πως θέλω να βάλω τέρμα στη ζωή μου. Με πήρε αγκαλιά και βγήκαμε απ’ το αμφιθέατρο. Βαδίσαμε κάμποση ώρα στο δάσος της Καισαριανής. Μου μιλούσε συνεχώς. Τον άκουγα. Στο τέλος με φίλησε στο μάγουλο, χαμογέλασε και έφυγε. Του χρωστώ τη ζωή μου. Τον ευχαριστώ».
Φεύγοντας μου ζήτησε να του υποσχεθώ πως θα το γράψω κάποτε αυτό, «να μάθουν ποιος ήταν ο Λιαντίνης».
Ποιος ήταν λοιπόν ο Λιαντίνης;
Μερικές εκατοντάδες γραμμάρια μελάνι σε χαρτί. Η σκέψη του, το έργο που άφησε φεύγοντας, στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Οκτώ βιβλία, εκ των οποίων το ένα μετάφραση. Ας τα δούμε συνοπτικά:
Το 1978 εξέδωσε την διδακτορική του διατριβή πάνω στον Γερμανό ποιητή Ράινερ Μαρία Ρίλκε με τον τίτλο «Έξυπνον Ενύπνιον».
Ο υπεύθυνος της τριμελούς επιτροπής που κλήθηκε να κρίνει την διατριβή, τη χαρακτήρισε ακατανόητη…

Οι καμπάνες, οι γραβάτες, οι χειραψίες και τα πρωτόκολλα, η ελεημοσύνη και οι διακυρήξεις για ισότητα, δικαιοσύνη και ελευθερία αποτελούν τα διάσημα του ξεπεσμού του ανθρώπου. (σελ. 50)

Την ίδια χρονιά ο Λιαντίνης θα γράψει μια εργασία με θέμα τον Διονύσιο Σολωμό για να συμμετάσχει στη διεκδίκηση του βραβείου της Ακαδημίας Αθηνών. Την έγραψε λοιπόν, την έβαλε σε κλειστό ανώνυμο φάκελο, όπως προβλεπόταν, την έστειλε και το πήρε. Όμως δεν πήγε να το παραλάβει, όπως επίσης και το χρηματικό βραβείο 100 χιλ. δρχ. Το βιβλίο, που από πολλούς θεωρείται ως η καλύτερη προσέγγιση στο Σολωμό που γράφτηκε ποτέ, έχει τίτλο «Χάσμα Σεισμού – Ο φιλοσοφικός Σολωμός» .

Σύμφωνα με την οντολογία και την ηθική του Σολωμού η θέση του ανθρώπου είναι να βρίσκεται πάνοπλος στην ακμή της Εξόδου και ανυπόδητος στην κόψη του σπαθιού. Να ανθίζει στη ρωγμή των βράχων και να αστράφτει στο χάσμα της νυχτολαμπής. (σελ. 117)

Το 1979 θα μπει στα βαθιά καθώς θα επιχειρήσει να μεταφράσει Νίτσε και συγκεκριμένα το «Ίδε ο άνθρωπος».

Χρεωστώ τούτη την εξομολόγηση. Υπάρχουν ώρες που ανοίγοντας να διαβάσω Nietzsche δεν καταλαβαίνω λέξη. (σελ. 15)

Στο εξώφυλλο του βιβλίου, ο Λιαντίνης θα δώσει ένα μικρό δείγμα από το στίγμα της μετάφρασης του «δύσκολου» Νίτσε. Θα επιλέξει αντί των συνηθισμένων «Μετέφρασε», «Απέδωσε», το άγνωστο «Ελλήνισε».
Τα επόμενα χρόνια θα ασχοληθεί με την μελέτη των έργων του Γιώργου Σεφέρη καρπός της οποίας είναι το βιβλίο «Ο Νηφομανής», που θα εκθοδεί το 1982.

Ο Νηφομανής δηλώνει το νηφάλιο και το μαινόμενο ταυτόχρονα. Είναι εκείνος που νοεί και κρίνει, αλλά την ίδια στιγμή ενθουσιά και εμπνέεται. Ζει τον έλλογο μύθο ζυμωμένον με τη φρόνιμη τρέλα. (σελ. 11)

Το 1984 θα γράψει ένα αμιγώς φιλοσοφικό βιβλίο. Το «Homo Educandus:Φιλοσοφία της Αγωγής».

Μέσα στο χώρο της Φιλοσοφίας της Αγωγής το βιβλίο τούτο μοιάζει αιρετικό. Αν το παραβάλει κάποιος προς τον κλασσικό – που σημαίνει και συμβατικό αναπότρεπτα – τύπο των παρόμοιων μελετών, μόνο τον υπότιτλο θά ‘βρισκε κοινό. (σελ. 9)

Το 1987 θα γράψει το «Πολυχρόνιο – Στοά και Ρώμη» μια μελέτη πάνω στην «επίδραση της στωικής φιλοσοφίας στην πολιτική παιδαγωγική της Ρώμης».

Από τη πτώση της Ρώμης και ύστερα, ο άνθρωπος πορεύεται πλέον τον δρόμο της ιστορίας ανάποδα. Βλέπει τάχα το Χριστό, και τραβάει ίσια κατά το Διάβολο. (σελ. 164)

Το 1992 θα γράψει «Τα Ελληνικά». Είναι η εποχή που διδάσκει στο Μαράσλειο Διδασκαλείο όπου μετεκπαιδεύονται δάσκαλοι. Ο ίδιος επιθυμεί το βιβλίο του να έχει συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό: Προορίζεται μόνο για τους φοιτητές και για εκπαιδευτικούς που δεν έχουν περάσει το μεσοστράτι της ζωής τους. (προμετωπίδα)

Να υπάρχεις ελληνικός δηλώνει τέσσερες τρόπους συμπεριφοράς.
Ότι δέχεσαι την αλήθεια που έρχεται μέσα από την φύση. Όχι την αλήθεια που  φτιάχνει το μυαλό των ανθρώπων.
Ότι ζεις σύμφωνα με την ηθική της γνώσης. Όχι με την ηθική της δεισιδαιμονίας και των προλήψεων.
Ότι αποθεώνεις την εμορφιά• γιατί η εμορφιά είναι δυνατή σαν το νου σου και φθαρτή σαν τη σάρκα σου.
Και κυρίως αυτό: Ότι αγαπάς τον άνθρωπο. Πώς αλλιώς! Ο άνθρωπος είναι το πιο τραγικό πλάσμα μέσα στο σύμπαν.

Και ερχόμαστε στη «Γκέμμα», το κύκνειο άσμα του. Το βιβλίο αυτό γράφτηκε σε δύο καλοκαίρια. Του 1993 και του 1994 στο εξοχικό της οικογένειας στις Κεχριές. Στο τυπογραφείο πήγε το 1996, αν και μέσα αναφέρει ως έτος έκδοσης το 1997. Στα βιβλιοπωλεία κυκλοφόρησε περί τα τέλη της άνοιξης του 1998.

Γιατί η διαφορά η τρομερή εστάθηκε ότι οι ποιητές, που μοιάζαν την αλήθεια, είπανε ψέματα. Εγώ όμως, που μοιάζει με τα ψέματα, έζησα την αλήθεια. (τελευταίες λέξεις του βιβλίου)

Τα τελευταία πέντε βιβλία του τυπώθηκαν από ένα μικρό εκδοτικό οίκο, τη «Βιβλιογονία». Κανείς άλλος οίκος δεν δεχόταν να τα τυπώσει.
Υπάρχει, τέλος, και ένα άλλο έργο του Λιαντίνη. Στις 7 Μαρτίου 1998, το εμπιστεύθηκε:σε μορφή χειρογράφου:στον φοιτητή του Ηλία Αναγνώστου και το επισήμανε στην τελευταία του επιστολή: «Κάποια στοιχειά από το αρχείο μου το κρατά ως ιδιοκτησία ο Ηλίας Αναγνώστου».
Είναι μια ανάλυση στο έργο του Κ.Π. Καβάφη. Έχει τον τίτλο Requiem και σύντομα θα πάρει το δρόμο για το τυπογραφείο από τον ιδιοκτήτη του.

Η ιδέα του «Απολείπειν ο θεός Αντώνιον», είναι η ωραία στάση μπροστά στο θάνατο. Δεν είναι ανάγκη να γίνεις Αντώνιος, ώστε εκείνο που θα χάσεις πεθαίνοντας να είναι η πόλη του Αλεξάνδρου.
Η Αλεξάνδρεια είναι το άλλο όνομα της ζωής.
Στον καθένα που αξιώθηκε να υψωθεί σε συνείδηση, να ανοίξει τα μάτια του δηλαδή και να κλείσει μέσα τους το θαύμα της ζωής, στον καθένα που είχε τη χαρά έστω και μόνο να κυττάξει ένα Μάη τις ανθισμένες σπίθες των σπάρτων, του χαρίζεται, και του χρεώνεται μια ολόκληρη Αλεξάνδρεια. Με το φάρο, με τη Βιβλιοθήκη της, τους στόλους και το Νείλο, την αιχμηρή της χερσόνησο στη μακρυνή γοητεία των Φαραώ, με τους χορούς της ιερής νύχτας και της ιερής φρίκης, και με την Κλεοπάτρα της. Αυτή τη μυθική συναλλαγματική ο άνθρωπος με την πράξη του θανάτου του την εξοφλεί ως τον τελευταίο του όβολο.
Η ώρα της πληρωμής επομένως αξιώνει γενναιοδωρία και αρχοντιά ισομέτρητη προς το μέγεθος της χρέωσης.
Όρος που ορίστηκε κοινός για το βασιλιά και το στρατιώτη, το φοροβαστάχτη και το βιολιστή, τον ταξιδευτή και τον ερωτευμένο
. (απόσπασμα)

Αυτός ήταν λοιπόν ο Λιαντίνης; Ένας στοχαστής, παιδαγωγός, ποιητής;
Όχι, μας λέει ο ίδιος.

Το αληθινότερο ποίημα στο γνήσιο ποιητή είναι η ίδια η ζωή του. (Χάσμα Σεισμού σελ. 24)

Καθώς λοιπόν έγραφε τα ποιήματα του, του σώθηκε το μελάνι.
Τότε αποφάσισε να γράψει με το αίμα του.

Αύγουστος

Αύγουστος σημαίνει διακοπές, χαρά, διασκέδαση. Ήταν πάντα έτσι για εμάς τους Έλληνες;

Και τι γνώμη έχουν άλλοι λαοί, όπως π.χ. οι Βραζιλιάνοι, οι Εβραίοι, οι Ιταλοί και οι Κινέζοι για τον μήνα Αύγουστο; Γιατί τον ονομάζουν διαβολικό, διπλοχέστη, μήνα της θλίψης, του τρελού σκύλου και των πνευμάτων;

Παύση εργασιών ώσπου να φύγουν οι καταστροφικές δρίμες

Στο παλιό δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο ο Αύγουστος ήταν ο έκτος μήνας (Σεξτίλις). Ονομάστηκε Αύγουστος (αξιοσέβαστος) προς τιμήν του Ρωμαίου αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου. Ο όγδοος πλέον μήνας του χρόνου μπορεί μεν να λέγεται ο μήνας που τρέφει τους (άλλους) έντεκα (γιατί δίνει αφθονία καρπών), όμως έχει τα δικά του τερτίπια, σύμφωνα με την ελληνική λαογραφική παράδοση. Οι πρώτες 6 (ή και 12) ημέρες του θεωρούνταν παλαιότερα στα χωριά οι πιο δύσκολες, οι πιο δυσοίωνες και οι πιο επικίνδυνες, γιατί τότε αναλάμβαναν δράση καταστροφικές και ανεξιχνίαστες δυνάμεις που ονομάζονταν δρίμες. Για να εκδιωχθούν οι δρίμες, ήταν απαραίτητο να ξορκιστούν με αγίασμα από την ακολουθία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (6 Αυγούστου). Τις ημέρες αυτές οι χωρικοί απέφευγαν πολλές δραστηριότητες: Δεν έκαναν μπάνιο στη θάλασσα, γιατί πίστευαν ότι κινδυνεύουν να πάθουν μεγάλο κακό. Δεν έκοβαν ξύλα, γιατί σκουλήκιαζαν και σάπιζαν. Δεν άρδευαν, γιατί τα φυτά θα ξεραίνονταν. Ούτε έπλεναν ρούχα, γιατί θα έλιωναν και θα καταστρέφονταν (δριμοκόβονταν). Για να πλύνουν σε μια ανάγκη, έπρεπε να ρίξουν μέσα στο νερό ένα καρφί για να καρφώσει τις δρίμες και να τις εξουδετερώσει. Επίσης δεν λούζονταν, για να μην αδυνατίσουν τα μαλλιά τους. Ακόμα, δεν άφηναν τα μικρά παιδιά να γυρνάνε έξω τα μεσημέρια, για να μην τα βρουν οι δρίμες σε μέρη απόμερα ή σε τρίστρατα και τους κάνουν κακό. Σε άλλα μέρη θεωρούσαν ότι οι δρίμες ξεκινούσαν το ολέθριο έργο τους ήδη από τις 24 ή 25 Ιουλίου. Στην Κύπρο οι ίδιες γρουσούζικες ημέρες του Αυγούστου ονομαζόντουσαν κακαουστιές, ενώ στον Πόντο μιλούσαν για τον σαπία, προφανώς εννοώντας το χρονικό διάστημα που σαπίζουν τα ξύλα, τα δέρματα και τα υφάσματα.

Λέων

Λέων σαν ζώδιο είναι ιδιαίτερα ανεξάρτητος και θέλει να έχει πάντα τον έλεγχο, ωστόσο χρειάζεται κάποιον να τον θαυμάζει και να τον εκτιμάει. Ο Λέων μπορεί μια χαρά να τα καταφέρει μόνος του, αλλά είναι πολύ πιο ευτυχισμένος όταν έχει ακροατήριο και οπαδούς που τον ακολουθούν. Συνήθως, αποφεύγει τη μοναξιά.
Δυνατά σημεία του Λέοντα: Σίγουρος – Φιλόδοξος – Γενναίος – Πιστός – Ενθαρρυντικός
Αδυναμίες του Λέοντα: Επιδεικτικός – Τυραννικός – Μελοδραματικός – Πεισματάρης – Ματαιόδοξος

Ο Λέων και οι Φίλοι

Όλοι έλκονται από το κέφι του Λέοντα για ζωή κι από τη ζεστασιά του. Έχει την ικανότητα να ανεβάζει κάποιον και να τον εμψυχώνει όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Ο ενθουσιασμός του τραβάει τους άλλους, αφού είναι κοινωνικός, όχι μόνο επειδή είναι δική του επιθυμία, αλλά επειδή όλοι θέλουν να βρίσκονται γύρω του. Είναι δύσκολο να μη συμπαθήσεις ένα Λιοντάρι, είναι συνήθως ισορροπημένος και ρεαλιστής. Δεν στέκεται στο παρελθόν και πιστεύει ότι όποιος το κάνει έχει πρόβλημα. Ίσως μπορεί να ασχολείται υπερβολικά με τον εαυτό του και να φέρεται εγωκεντρικά, αλλά δεν είναι ποτέ εγωιστής όταν πρόκειται να βοηθήσει κάποιον που τον χρειάζεται. Περιποιείται τους φίλους τους και τους φέρεται καλά. Είναι ο απόλυτος φίλος. Δεν κρατάει κακία και συγχωρεί εύκολα. Έχει σεβασμό και κατανόηση στις διαφορές των ανθρώπων.
Ο Λέων και η Εργασία
Οι επιχειρηματικές συναλλαγές είναι εύκολη υπόθεση και στέφονται πάντα με επιτυχία για ένα Λέοντα, εφόσον μπορεί να διοικεί και να έχει τον έλεγχο. Αυτό μπορεί να προκαλέσει σύγκρουση στο χώρο εργασίας, αν δεν κατέχει θέση ισχύος, αλλά αυτό σπάνια συμβαίνει, χάρη στο ισχυρό κίνητρό του να πετύχει. Με άλλα λόγια, είναι εξαιρετικος ηγέτης, γιατί αυτό είναι ένα βασίλειο που πρέπει να διοικήσει και θα το κάνει καλά. Ο Λέων έχει μια καταπληκτική ικανότητα να τα πηγαίνει καλά με τους άλλους και λειτουργεί καλύτερα μέσα σε μια ομάδα, παρά μόνος. Φέρεται διπλωματικά και μπορεί άνετα να αναθέσει αρμοδιότητες, ωστόσο ο ίδιος δε θα δεχτεί να πάρει εντολές. Θέλει να διοικεί, αλλά το κάνει με τέτοιο ενθουσιασμό και κέφι, που οι άλλοι δεν έχουν πρόβλημα μ’ αυτό, επειδή ποτέ δεν είναι συγκαταβατικός και τους μεταχειρίζεται όλους με σεβασμό και ισότητα. Η ζωή του είναι γεμάτη δράση, ταλέντο και σπατάλη κι αυτό περνάει και στη δουλειά του. Ξέρει να εντυπωσιάζει, μπορεί να κάνει τη διαφορά στη δουλειά του, να τα κρατήσει όλα σε άψογο συγχρονισμό και να διευθετήσει τα προβλήματα πριν καν προκύψουν. Το ενδεχόμενο αποτυχίας της επιχείρησης, δηλώνει προσωπική ήττα του Λέοντα και είναι αποφασισμένος να μην το επιτρέψει να συμβεί. Είναι το πιο πολυδάπανο ζώδιο του ζωδιακού. Θέλει να περιβάλλεται από όσο το δυνατόν περισσότερη πολυτέλεια. Δεν αρκείται ποτέ σε κάτι δεύτερο.
Η ιδιοσυγκρασία ενός Λέοντα
Ο Λέων αγαπάει οτιδήποτε νέο και παράξενο, μισεί κάθε τι βαρετό, απεχθάνεται τη ρουτίνα, αλλά αν χρειαστεί να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση, απλά θα δημιουργήσει το δικό του σενάριο για να ανταπεξέλθει. Αυτό τον κάνει επιρρεπή στο να δημιουργεί καταστάσεις από το πουθενά, μόνο και μόνο για να κρατήσει το ζωηρό του πνεύμα σε εγρήγορση. Έχει μια καταπληκτική ικανότητα να ξεπερνάει οποιοδήποτε αίσθημα απελπισίας κι οποιαδήποτε σειρά από ατυχή γεγονότα. Δεν του αρέσει να είναι δυστυχισμένος, πληγώνεται η υπερηφάνεια του, έτσι θα πάρει ξανά την κατάσταση στα χέρια του και θα φτιάξει τα πράγματα. Ο Λέων θα μπορούσε να έρθει σε σύγκρουση με άλλους δυνατούς τύπους ανθρώπων, που δε δέχονται εντολές. Δε θα αλλάξει εύκολα τη γνώμη του, όμως θα κατανοήσει και θα αποδεχθεί τη γνώμη των άλλων. Ωστόσο, δεν τα πάει καλά με αυτούς που προσπαθούν να του επιβάλουν τις πεποιθήσεις τους. Συχνά έχει τη συμπεριφορά απαιτητικού, κακομαθημένου παιδιού, αλλά αυτό φαίνεται μόνο αν κάποιος μπει στα όρια του βασιλείου του. Αντιδρά με αυτόν τον τρόπο, για να προστατεύσει τα κεκτημένα του.
Ο Λέων κατά βάθος
Ο Λέων είναι υπερβολικά ευαίσθητος, αλλά ξέρει να το κρύβει καλά. Λατρεύει τον έπαινο και την κολακεία κι ο εγωισμός του απαιτεί σεβασμό και λατρεία. Είναι πολύ υπερήφανος κι αυτό τον κάνει εγωκεντρικό, αλλά η ζέστη που κρύβει στην καρδιά του τον κρατάει υπό έλεγχο. Εάν το ακροατήριο ενός Λέοντα, δηλαδή οι φίλοι του, δεν του προσφέρουν την απαιτούμενη εκτίμηση, είναι πολύ υπερήφανος να την ζητήσει. Θα υποφέρει ο εγωισμός του, αλλά δε θα επιτρέψει να το καταλάβει ποτέ κανείς. Το μυστικό του είναι ότι έχει την ανάγκη να νοιώθει χρήσιμος.
Ο Λέων με λίγα λόγια
Το σύμβολο του ζωδίου είναι το λιοντάρι κι αυτό τον αντιπροσωπεύει μια χαρά. Υπάρχει ένα βασίλειο, το οποίο πρέπει να προστατεύσει και να νοιαστεί. Χαίρει μεγάλης εκτίμησης, είναι αξιόπιστος και πολύ αφοσιωμένος. Το βασίλειο μπορεί να περιλαμβάνει από τη δουλειά του έως το σπίτι και το σύντροφό του, ο,τι κι αν είναι όμως, αυτός θα είναι ο μόνο που θα το κυβερνά. Βρίσκεται πάντα στο κέντρο και είναι γεμάτος χαρίσματα, του αρέσει να απολαμβάνει τα φώτα της δημοσιότητας. Δεν περνάει ποτέ απαρατήρητος. Είναι γεμάτος ενέργεια και λειτουργεί σαν μαγνήτης για τους άλλους, που έλκονται από το πνεύμα, τη χάρη του και όσα έχει να πει. Λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Δε θα αρκεστεί να μείνει στη δεύτερη θέση. Ζητάει πάντα το καλύτερο, κάτι που τον οδηγεί σε πολυτελείς και υπερβολικές συνήθειες, καθώς απολαμβάνει την χλιδή, κάτι απόλυτα δικαιολογημένο για τον εξαίσιο Λέοντα. Η δημόσια εικόνα είναι πολύ σημαντική. Με τα πολυτελή αποκτήματά του και τον τρόπο ζωής του, κρατάει την εικόνα του σε υψηλή θέση. Θα κάνει τα πάντα για να προστατεύσει την υπόληψή του. Είναι πολύ γενναιόδωρο άτομο, ευγενικό κι ανοιχτόκαρδο. Αν νευριάσει, θα επιτεθεί με δύναμη, αλλά χωρίς να κρατήσει κακία. Μπορεί να συγχωρήσει εύκολα, να ξεχάσει και να προχωρήσει. Προσπαθεί συνεχώς να φτιάξει τον κόσμο καλύτερο, έχει συναισθήματα πιο μεγάλα κι από τον ίδιο και έχει την ανάγκη στο τέλος της μέρας να αισθάνεται ότι έχει κατορθώσει κάτι. Αντιδρά στις καταστάσεις της ζωής άμεσα και δεν κάθεται να το σκεφτεί πολύ, χωρίς αυτό να σημαίνει όμως ότι λειτουργεί παρορμητικά. Έχει την ικανότητα να βλέπει το μέλλον και να διακρίνει τις συνέπειες των πράξεών του.
Ο Λέων και οι Σχέσεις     
Θέλετε να μάθετε πως είναι να βγαίνεις με μια γυναίκα Λέων;
Το πρώτο βήμα είναι να κολακεύσετε την αυταρέσκειά της και να δείξετε την εκτίμηση που της αξίζει. Αν δεν τα εισπράξει αυτά ξεκάθαρα, η σχέση σας δε θα προχωρήσει ποτέ. Μην κοιτάτε άλλες γυναίκες όταν είστε μαζί της, μόνο εκείνη θα πρέπει να καθρεφτίζεται στα μάτια σας. Η ιδέα και μόνο του ανταγωνισμού την απωθεί εντελώς, γιατί απλά είναι υπέροχη, μεγαλοπρεπής και καλύτερη από κάθε άλλη – ή τουλάχιστον έτσι βλέπει τον εαυτό της! Εσείς όμως, πρέπει να είστε έτοιμος για σκληρό ανταγωνισμό. Προσελκύει τους άνδρες, σκόπιμα ή όχι, λόγω της εκθαμβωτικής προσωπικότητά της. Είναι καλή σύντροφος, αφού ξέρει να δίνει στοργή κι αγάπη και σας κάνει να αισθανθείτε πραγματικά καλά με τον εαυτό σας. Είναι ευγενική και υποστηρικτική, διαθέτει έναν περιπετειώδη χαρακτήρα και είναι πάντα διασκεδαστικό να είστε μαζί της. Η γυναίκα Λέων θα κυριαρχήσει. Αλλά όχι εντελώς, γιατί χρειάζεται ένα σύντροφο που θα της δείξει το δρόμο και θα της προσφέρει την αίσθηση της επιδοκιμασίας. Θα πρέπει να έχει δίπλα της κάποιον που τον να θαυμάζει. Η γυναίκα αυτή είναι τέλεια για τον άντρα που είναι στοργικός και διαθέτει ισχυρό χαρακτήρα, αλλά δεν απαιτεί να έχει τον έλεγχο. Θέλει δίπλα της κάποιον παθιασμένο με τη ζωή, που πασχίζει για το καλύτερο σε όλα, γιατί έτσι κάνει κι αυτή.
Θέλετε να μάθετε πως είναι να βγαίνεις με έναν άντρα Λέων;
Ο άντρας Λέων ερωτεύεται εύκολα, αλλά χωρίς διάρκεια. Κι αυτό, γιατί η επιθυμία του για ένα μεγαλοπρεπή και υπέροχο έρωτα γρήγορα μετατρέπεται σε γεγονός που απέχει πολύ από τα συναισθηματικά του ιδανικά. Χρειάζεται μια γυναίκα προσγειωμένη και συντονισμένη στις πραγματικότητες της ζωής, για να τον βοηθάει να παραμένει κι αυτός προσγειωμένος. Μπορεί να φαίνεται ασυγκίνητος κι αποκομμένος από τον έρωτα, αλλά κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Χρειάζεται θαυμασμό και επιδοκιμασία κι αν βρεθεί η γυναίκα που θα του τα προσφέρει, τότε παθιάζεται μαζί της και της συμπεριφέρεται με φοβερή τρυφερότητα. Μπορεί να γίνει ένας υπέροχος και χαρούμενος σύντροφος. Ο άντρας Λέων εμφανίζεται ως ένας σταθερός και ανέκφραστος βασιλιάς, αλλά στην πραγματικότητα, είναι πολύ ευαίσθητος. Θέλει μια γυναίκα να τον φροντίζει, όχι επειδή το απαιτεί, αλλά επειδή πιστεύει ότι το δικαιούται. Μπορεί να έχει την τάση να φέρεται εγωκεντρικά, αλλά κάτω από αυτά είναι ευγενικός κι έχει να δώσει πολλή αγάπη, αρκεί η γυναίκα που είναι μαζί του να μπορεί καλύψει τις συναισθηματικές του ανάγκες. Ο Λέων τα πάει καλά σχεδόν με όλα τα ζώδια και θα δέσει με τη γυναίκα που θα τον θαυμάζει, θα παραβλέπει τα λάθη του (αν και ο ίδιος πιστεύει ότι είναι αλάνθαστος) και κυρίως δε θα του γκρινιάζει. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, η σχέση θα έχει διάρκεια.
Πώς να σαγηνεύσετε ένα Λέοντα
Το κλειδί είναι ο θαυμασμός. Θαυμάστε τους και θα γίνουν δικοί σας. Ο Λέων είναι αρκετά εύκολο ζώδιο στην προσέγγισή του, αφού είναι πολύ δεκτικός σε ερωτικές προτάσεις. Επαινέστε τους, δώστε τους τα πάντα, αφού για τα Λιοντάρια οι φιλοφρονήσεις δεν είναι ποτέ αρκετές. Κάντε το, ακόμα κι αν δεν το πιστεύετε απόλυτα, αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να έχουν την προσοχή σας. Πλησιάστε τους με χιούμορ, τους αρέσει η ψυχαγωγία και το γέλιο. Αν μπορείτε να τους κάνετε να γελούν, τότε αξίζετε μια θέση στο πλάι τους. Συμπεριφερθείτε σους με την μεγαλοπρέπεια και την πολυτέλεια που θεωρούν ότι τους αξίζει, καλέστε τους σε δείπνο ή πάτε μαζί σε κάποια πολιτιστική εκδήλωση. Θέλουν πάντα το καλύτερο και ποτέ μη δοκιμάσετε να τους προσφέρετε κάτι δεύτερο. Τους αρέσουν τα αριστοκρατικά πράγματα, γι’ αυτό ντυθείτε κομψά και όμορφα και βγείτε να διασκεδάσετε με το γοητευτικό σας Λιοντάρι.
Η Ερωτογενής Ζώνη ενός Λέοντα

Η πλάτη του είναι η πιο ευαίσθητη περιοχή του. Οι περισσότεροι Λέοντες έχουν καλοσχηματισμένη πλάτη. Επαινέστε την λοιπόν, ενώ παράλληλα χαϊδέψτε την με τα δάκτυλά σας από το σβέρκο έως χαμηλά στη μέση τους. Λατρεύει το μασάζ, γιατί θεωρεί ότι έτσι τον καλομαθαίνετε. Κάντε του ένα αισθησιακό μασάζ με αιθέρια έλαια και να είσαστε σίγουροι ότι θα περάσετε μία νύχτα γεμάτη πάθος.

Το Σεξ με ένα Λέοντα
Η πρώτη εντύπωση είναι ότι στο Λέοντα αρέσουν τα βίτσια και κάθε τι νέο, αλλά δεν είναι έτσι. Είναι άκρως αισθησιακός και παθιασμένος. Απολαμβάνει το στιλάτο περιβάλλον. Θέλει αναμμένα κεριά, αρωματικά έλαια και πολύ στοργική σωματική επαφή, όπως το μασάζ και τα χάδια. Του αρέσει να είναι εξοικειωμένος σεξουαλικά με το σύντροφό του, θέλει να ξέρει τι πρόκειται να συμβεί, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το σεξ μαζί του γίνεται ρουτίνα. Επειδή ακριβώς ο Λέων θέλει να είναι ο καλύτερος σε όλα, αν του προτείνουν να κάνει κάτι που δεν έχει ξαναδοκιμάσει, θα προτιμήσει να το προσπεράσει και να το δοκιμάσει αργότερα, για μεγαλύτερη ικανοποίηση. Μην απογοητεύεστε από την έλλειψη καινοτομίας και ποικιλίας, γιατί είναι άψογος σ’ αυτά που ξέρει κάνει. Είναι απλά ο καλύτερος.

Συνέχεια

 Διάττοντες Περσείδες

 

Το βράδυ της Τρίτης 12 Αυγούστου στο νυχτερινό ουρανό του βορείου ημισφαιρίου -και της Ελλάδας- θα αποκορυφωθεί μια ακόμα εντυπωσιακή βροχή από «πεφταστέρια», τους διάττοντες Περσείδες.Οι Περσείδες είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται εδώ και 2,000 χρόνια και σχετίζεται με τον κομήτη Swift-Tuttle, ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο κάθε 133 χρόνια. Η τελευταία φορά που πέρασε κοντά από τη Γη ήταν το 1992. Ο κομήτης αυτός θεωρείται τόσο μεγάλος, όσο και εκείνος που προσέκρουσε πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια στη Γη και, σύμφωνα με κάποιους επιστήμονες, ήταν υπεύθυνος για τον αφανισμό των δεινοσαύρων.

Κάθε χρόνο τον Αύγουστο, η Γη περνά από ένα σύννεφο της τροχιάς του Κομήτη που αποτελείται από πάγο και σκόνη ηλικίας πέραν των 1,000 ετών. Αυτά τα σωματίδια «καίγονται« στην ατμόσφαιρα της Γης και δημιουργούν ένα από τα ομορφότερα φαινόμενα διαττόντων αστέρων.

Επειδή τα υπολείμματα του κομήτη εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Γης με ταχύτητα περίπου 59 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, παίρνουν φωτιά μόλις φτάσουν στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας σε ύψος 100 χιλιομέτρων, αφήνοντας πίσω τους μια φλεγόμενη ουρά μήκους δύο έως τριών μέτρων.

Ονομάζονται «πεφταστέρια« γιατί δίνουν την εντύπωση ότι πέφτουν από τον ουρανό. Επίσης, τους δόθηκε η ονομασία Περσείδες γιατί φαίνεται να προέρχονται από τον αστερισμό του Περσέα.

Για να τα εντοπίσει κανείς πρέπει να βρίσκεται σε σκοτεινή περιοχή με βορειοανταολική κατεύθυνση, κατά προτίμηση μετά τις έντεκα το βράδυ.

Οι Περσείδες θα πέφτουν στη Γη με συχνότητα 100 την ώρα.